Charlie bit me

Bijna 3 weken geleden werd ik gebeten door een bewoner. Het lijkt erop dat dit een litteken gaat worden op mijn onderarm. Het was een hectische situatie en ik heb het onderschat. Wat dus resulteerde in een hap in mijn onderarm. Ik was op dat moment woest en ben even naar de buurafdeling gegaan om af te koelen. Ik had al 2 valpartijen gehad die middag en nu beet iemand me gewoon. De stoom kwam uit mijn oren.

Ik was zo boos op de hele situatie. Niet op degene die me gebeten heeft. Het was een reflex. Ze voelde zich in het nauw gedreven, was in paniek en wist zich maar op 1 manier te verdedigen. Ik was vooral boos op mezelf. Niet goed ingeschat, te weinig ervaring, vermoeid na veel diensten draaien en afgedraaid na die examenperiode. Tel daar de warmte bij op en je hebt het complete plaatje.

In mijn dagelijkse leven zou ik degene die het lef heeft zijn of haar gebit in mijn arm te zetten een wapper verkopen waardoor ze weken moesten zoeken naar evenwicht. Dit was echt beroepsmatig en in ons beroep heb je te maken met dergelijk gedrag. Degene die dit doet, doet dit niet bewust. En dat is een groot verschil. Het is aan mij om die scheidslijn aan te brengen want zij kunnen het niet meer.

Is dat een automatisch proces? Bij mij in elk geval nog niet. Mijn eerste reactie was zeker “wat maak jij me nu dan?” Ik heb dan weliswaar mijn diploma maar dat wil niet zeggen dat ik uitgeleerd ben. Ik denk dat dat nooit het geval is. Er blijven situaties waarin ik moet kijken naar mijn eigen gedrag en moet reflecteren. Nu 3 weken later moet ik plots denken aan die video “Charlie bit me”. Goed, nog 1 late dienst (6e in 7 dagen) en ik heb weekend !