Code rood

Lieve help we zijn halverwege de zomer en het is werkelijk een ramp op de werkvloer. Mensen op vakantie, vakantiekrachten die niet op komen dagen en ziekte van collega’s zorgt ervoor dat het bij vlagen niet meer te doen is.

Ik heb me vrijdag ook ziek moeten melden in verband met de gevolgen van een aanvaring met een bewoner. Het was gewoon even teveel. Maar zondag was ik er weer. Want je weet gewoon dat we alle zeilen bij moeten zetten om de boel draaiende te houden.

Tel daar bij op dat de zorg steeds zwaarder wordt … In het kader van de privacy kan ik er niet over uitweiden maar vanavond was bijvoorbeeld een hectische dienst. Je weet soms niet waar je het eerst of het laatst moet beginnen. En toch ga je door.

Mensen zijn afhankelijk van ons, die in de blauwe jasjes. Het blijft een prachtig beroep maar wat zal ik blij zijn als het 19 september is.

Dan heb ik een hele week vakantie! Ik kan niet wachten (maar zal wel moeten)