Bijna 100

Ze is de hele nacht in de weer geweest volgens de nachtdienst. Amper geslapen. Ook om 7 uur, als onze dienst begint, staat ze al op de gang. Ik ga naar haar toe om haar te helpen met wassen en aankleden.

Ze is aan het rommelen bij haar aanrecht. Twee kommetjes wast ze af. Zet ze neer, droogt ze af. Vouwt haar droogdoek met precisie op . Hoek op hoek en dan dubbel.

Hierna herhaalt het ritueel zich. Ik zeg even niks, laat haar haar gang gaan. Ze weet dat ik er ben maar ook weer niet. Ze oogt ontspannen. En ik zie plots de vrouw die ze ooit was. Tenminste dat denk ik.

De boel op orde, leeg aanrecht, doeken netjes gevouwen. Nu is ze bijna 100 en vult haar dagen met dingen die ze een uur later weer vergeten is.

Ik aanschouw het allemaal en bedenk me hoe mooi het is dat ik dit werk mag doen.

(De afbeelding is gemaakt met behulp van Canva en de dame op deze foto is fictief en zeker niet de mevrouw waarover dit bericht gaat. )