Museumstuk

Vandaag ging ik mijn werktelefoon ophalen. Er schijnen heel veel voordelen aan te zitten dus geen ontkomen aan. Ik toogde rond half 4 richting Heerenveen. Aangekomen bleek dat op de eerste etage die dingen uitgedeeld werden. Er zaten 3 mensen die elk 2 medewerkers per keer hun nieuwe telefoon moesten overhandigen, inclusief het installeren van apps. Wel werkgerelateerd natuurlijk.

Ik kwam rechts van een meneer te zitten die me een meewarige blik toe wierp. Aan de andere kant iemand die op zijn minst 40 jaar jonger was dan ik. Zij was iets eerder dus ze was al bezig met de nieuwe “aanwinst”. Ik kreeg de telefoon en ik merkte dat meneer toch wel erg mijn scherm in de gaten hield. En ik dacht “hij verwacht dat dit museumstuk heel veel hulp nodig zal hebben”.

Ik begon met inloggen en alle andere dingen die er moesten gebeuren. Ik voelde zijn ogen gewoon meekijken. Hup, hup, dit, dat, klaar. Ondertussen klonk aan de andere kant de ene na de andere vraag. Ik was al snel klaar en kon na 15 minuten wel zeggen dat het geregeld was allemaal. Weet u het zeker vroeg de medewerker. Mag ik toch even kijken? Maar natuurlijk ….

Hij gaf mijn telefoon terug en zei de magische woorden ” dat heeft u snel gedaan!”. En hij dacht er waarschijnlijk erachteraan “voor uw leeftijd”. Hahahahaha! Gelukkig heb ik techniek en zo altijd leuk gevonden en ben ik wat dat betreft bij de tijd. We gaan het zien op de werkvloer of het allemaal een beetje werkt.

Voordeel is wel dat je al je werkapps van je privé telefoon kan gooien. Nooit meer op zondagmorgen om 7 uur 2 de melding dat er een taak voor me klaarstaat. 🙂