Zondagmorgen

Te vroeg wakker na een late dienst gisteravond. En met nog 1 voor de boeg is dat niet handig maar mijn interne wekker vond het wel tijd. Het is wat het is.

Naar beneden, koffie! En terwijl ik mijn lijf de kans geef om echt te leven te komen draait mijn brein al overuren. Het was gisteren even hectisch tijdens mijn dienst en ik laat het allemaal nog even de revue passeren.

Gelukkig niet op onze afdeling maar wel bij de buren. En dan spring je even bij want zo werkt dat in de zorg. Alle afdelingen zijn minimaal bezet en in geval van nood bel je even naar de dichtstbijzijnde afdeling om te vragen of ze willen komen helpen.

Alle beelden komen in gedachten nog even voorbij. De vragen en mijn antwoorden. Ik heb er zo mijn idee over en ik vraag me af of ik nu gewoon spijkers op laag water aan het zoeken ben of dat ik echt een punt heb …

Koffie nr 3 staat inmiddels voor me en ben ik in het stadium beland dat ik er toch maar een ibuprofen tegenaan ga gooien want mijn hoofd blijft pijn doen. Ze hebben dat spul niet voor niks uitgevonden.

Vanmiddag maar even met collega sparren over de gebeurtenissen van gisteren. Echt hoor het is zo fijn om collega’s te hebben waarmee dat kan. We hebben echt een intensieve periode gehad op de afdeling en toen is wel gebleken dat de allerbelangrijkste kracht van een team is dat je elkaar vasthoudt.

Alle expertise van deskundigen is ook belangrijk maar die collega die aan je ziet dat je het even niet meer trekt, even dat appje sturen aan je teamlid nadat je de heftige rapportage hebt gelezen … Dat zijn gouden dingen. Omdat je het samen moet doen op de werkvloer en je snapt dat mensen na een lange dienst het huilen letterlijk nader staat dan het lachen.

Zo erg was het gisteren zeker niet maar ik wil toch wel even horen wat mijn collega ervan vindt. Goed koffie 3 is op, ik ga maar eens de wasmachine aanslingeren. Of neem ik er nog 1?

Fijne zondag allemaal!